Warto zobaczyć

2026-04-10

DOBRA SIOSTRA

screenshot_20260404-0108032

Po burzliwym zakończeniu związku, Rose (w tej roli Marie Bloching) postanawia wprowadzić się do swojego starszego brata Samuela (Anton Weil). Ich oparta na bliskości oraz wzajemnym wsparciu relacja wystawiona jednak zostaje na poważną próbę. Bohaterka doznaje szoku, gdy pewnego dnia odbiera list z wezwaniem do złożenia zeznań w bardzo niepokojącej sprawie. Jej przedmiotem jest oskarżenie o gwałt, jakiego Samuel miał się dopuścić na innej kobiecie. Świat młodej bohaterki w jednej chwili staje na głowie. Trudno jej zaakceptować myśl, że ukochany brat, z którym tak dobrze się rozumie, miałby dopuścić się takiego czynu. Zszokowana dziewczyna musi skonfrontować się z sytuacją oraz obrazem Samuela, jaki budowała w sobie przez te wszystkie lata. Pojawia się pytanie, czy ważniejsza jest kobieca solidarność oraz bycie w zgodzie ze swoimi wartościami, czy może rodzinne więzy, bez względu na okoliczności. 
„Dobra siostra” to poruszająca opowieść o kobiecie, która stanęła przed dylematem, jakiego nie chciałby mieć nikt z nas. Debiutancki film Sarah Miro Fischer koncentruje się na intymnej relacji pomiędzy rodzeństwem, ale również na tym, jak wyidealizowany obraz bliskich osób potrafimy zbudować.

WPATRUJĄC SIĘ W SŁOŃCE 

647692320_1345499200952463_4686554735779497662_n

Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi.

PRÓBY JÓZEFA K.

proby-jozefa-k-plakat

Według słynnego socjologa i psychoanalityka Ericha Fromma Józef K., główny bohater „Procesu” Franza Kafki, jest człowiekiem, który nie umie wziąć odpowiedzialności za własną egzystencję. Nie stać go na poświęcenie się żadnej idei. Prowadzi nudne, monotonne życie, pozbawione wartości. Jest w zasadzie człowiekiem zbędnym, nieprzydatnym ani społeczeństwu, ani nawet żadnej jednostce. W adaptacji Ewy Ignaczak tytułowy proces jest więc ostatnim momentem, w którym K. może odmienić swoje życie. Jednak zamiast tego staje się jeszcze bardziej egocentryczny, interesowny, niesamodzielny i powierzchowny. Czy sytuacja aresztowania wywoła w nim jakąkolwiek refleksję na temat jego płaskiej i „letniej” egzystencji? Czy Józef K. odnajdzie odpowiedzi na pytania: Kto go oskarża? Jaka władza prowadzi postępowanie? Wobec jakiego prawa jest winien? Czy pozna szczęście i skorzysta z szansy, by delektować się życiem?